แกล้งโง่ ก็คือจริง ๆแล้วรู้แต่ทำเป็นไม่รู้ อันนี้ ทำง่ายมาก ไม่ต้อง อ้างเหตุผล ให้วุ่นวาย ตอบไม่รู้ ก็จบแล้ว ส่วนใหญ่พวกที่แกล้งโง่ก็ คนฉลาด นั่นแหละที่ทำ ทำไมถึงต้องแกล้งโง่ ก็เพราะว่า ต้องโง่เพื่อ เอาตัวรอด เพื่อหลบหลีก แก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้ผ่านไปก่อน อิอิ..
ยกตัวอย่าง แกล้งโง่ เพื่อเอาตัวรอด “ นี่ รู้จัก ที่..ไหม แบบว่าไปไม่ถูก อ่ะ.. ไปเป็นเพื่อน หน่อยดิ เราก็ตอบว่า ไม่รู้จัก ไม่เคยไป จริง ๆก็คือขี้เกียจ นะเอง 555..
หรือไม่ก็ เรื่อง เงิน ๆ ทองๆ ส่วนใหญ่ จะ แกล้งโง่เพราะ ว่าไม่ค่อยอยาก ยุ่ง สำหรับตัวเองแกล้งโง่ ไม่ค่อยเป็นพิษ กับใคร เพียงแต่ไม่อยากยุ่งแค่นั้น ..
แกล้งโง่อีกอย่างที่ไม่เป็นพิษกับใครคือเรื่อง ความรัก บางครั้งเพื่อเรียกร้องความสนใจ อ่ะ บางที่ของวางอยู่ตรงหน้าก็มองไม่เห็น คนบางคนอยู่ๆก็ไม่รู้จักเอาดื้อ ๆ อยู่ ๆก็กลับบ้านไม่ถูก ขับรถเองไม่ได้ ข้ามถนนไม่เป็น โง่อ่ะ..
ส่วนแกล้งฉลาด น่าจะคล้าย ๆ กับอวดฉลาด ในสังคม มักจะเจอบ่อย คนที่แกล้งฉลาด ก็คือคนโง่ เพราะไม่รู้ แต่อยากทำเป็นรู้ แกล้งฉลาดทำได้ไหม .... ทำได้ แต่ ไม่ควรทำเพราะไม่เป็นผลดี เพราะ มันไม่ใช่ตัวตนของเรา เด๋ว ก็รู้ ...ถามกลับไปกลับมา โดยเฉพาะเรื่องที่ต้องอธิบายด้วยเหตุผล ก็พอจะรู้แล้ว
การลอกงานของคนอื่น ก็เหมือนแกล้งฉลาด ทำไม่ได้ ลอกเขามาแล้วก็เปลี่ยนชื่อนิดหน่อย หรือเปลี่ยนข้อความหัวท้ายก็ได้แล้ว... หรือไม่ก็ การอวดฉลาด ของพวกมิจฉาชีพ เลียนแบบคนฉลาด แต่ตัวเองมาดัดแปลง เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว แต่ในที่สุดก็ไปไม่รอด แบบนี้เรียกฉลาดแกมโกง ว่าไหม..
....ฉะนั้นการแกล้งฉลาดจึง มีความหมายว่าทำไม่ได้ เพราะไม่ควรจะทำ จึงเป็นที่มา ของคำว่า “ คนเราแกล้งโง่ได้ แต่แกล้งฉลาดไม่ได้” พอจะเข้าประเด็นได้ไหม.ล่ะ. คุณ เป็ดสวรรค์ ..
จะแกล้งโง่หรือแกล้งฉลาด ขออย่าให้คนอื่นเดือดร้อน ..ก็พอ นะคะ จำไว้ว่าอยู่กับสิ่งที่มี ยินดี กับสิ่งที่ใช่ แล้วเราจะมีความสุข..
จบเรื่อง คุยสั้น ๆ ที่ดูจะจริงจัง งุงงิ.. แบบว่าเขียนจบแล้วรูสึกเหมือน ทำข้อสอบ อ่านแล้ว จะเครียดไหม นะเออ เขียนในฐานะ ของคนที่ไม่ค่อยว่าง ตามคอนเซป เด๊ะ..เลย ง่าย ๆ สั้นๆ คริ คริ ..
© 2004 BlogGang.com allrights reserved.
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=jeep-house&month=04-05-2011&group=17&gblog=4&fb_source=message
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ผมเฝ้าครุ่นคิดหาคำตอบ
เลยทำให้สงสัย เลยทำให้เกิด เควสชั่นมาร์คกลางหัวสมอง...
กล่าวคือ เจอคนฉลาดแต่แกล้งโง่....และเจอคนโง่ที่แกล้งฉลาด
คนฉลาดแกล้งโง่ เป็นอุบายในอย่างหนึ่ง ซึ่งต้องดูว่าใ้ช้ในทางดีหรือร้าย
คนฉลาดแกล้งโง่ รู้แจ้งแต่แสร้งทำ เพื่อแต่งกลบางอย่าง เพื่อดูเชิงคู่ต่อสู้
คนฉลาดแกล้งโง่ มักเป็นคนวิตกจริต
เพราะจิตคอยคิดมิดีมิร้าย หากมาดี ก็จะใช้เผยความฉลาดนั้น ถ้าหากมาร้าย ก็จะแกล้งโง่ต่อไป....
ดังประสบการณ์ในสมัยเป็นหัวหน้า เจอลูกน้องฉลาดแต่แกล้งโง่ เพื่อรอดูท่าทีเรา หรือเจอผู้จัดการแกล้งทำเป็นโง่ เพื่อให้เราเผยอะไรออกมา....
พอเราเผยออกมา ถ้าถูกต้อง ก็เฉยๆ ไม่ชม ถ้าผิดจะซ้ำทันที เพื่อให้เราได้ระวัง เพื่อให้เราได้ระแวง ต่อไปจะได้ไม่เผยอะไรออกมาอีก...
อันนี้มิจฉาทิฐิในการกระทำ แต่เป็นสััมมาทิฐิที่จิตใจของผู้สอน ผลออกมาคือทำให้เราระวังตัวมากขึ้นครับ.... แต่บางทีก็ไม่ใช่แบบนั้น
คนฉลาดแต่แกล้งโง่บางคน มักรู้สึกตนว่าฉันฉลาด เลยมักดูคนอื่นเป็นคนไม่ฉลาดเสียหมด เห็นคนอื่นเป็นคนโง่ไปหมด
คนฉลาดบางคนก็มักนิ่งเงียบ ไม่ยอมพูดกับใคร ทุกคนก็เห็นว่าคนนิ่งเงียบคือคนที่ไม่ค่อยคิดอะไร เป็นคนเฉยๆ เป็นคนดี แต่พอเผยออกมา"ร้ายลึก" มักมองในแง่"มิดีมิร้าย"เสมอ
เรียกว่า "เข้าขั้น"
ในทางกลับกัน บางทีก็เจอคนโง่แต่แกล้งฉลาด... มีในไม่มี
ไม่รู้แต่แกล้งทำเป็นรู้ ก็มี... พอไอ้ที่รู้ ทำผิดลงไป บรรลัยทุกที..
เหล่านี้ พอเจอเข้าบ่อย...ทำให้ผมพลอยจะเป็นตาม
ซึ่งกลอุบายทุกอย่าง มันมีทางแก้ แต่สำคัญที่ใช้ในทางมิจฉาทิฐิหรือสัมมาทิฐิเท่านั้น สำคัญคือ "ตบมือข้างเดียว มันคงไม่ดัง"ถ้าไม่ตบมือทั้งสองข้างจะดังได้อย่างไร?
แก้ได้อย่างไร แก้ที่ผู้นำและผู้ตาม อยู่ที่การ "เปิดใจ"ของเขาและเรา มาพูดมาคุยกัน เห็นตรงกัน อย่าได้ข้อกีดกันทางความคิด และต้องเป็นสัมมาทิฐิด้วยครับ ไม่ใช่เปิดใจ ไร้ข้อจำกัด แต่คิดในทางลบไม่ได้ครับ
เพราะหลายคนหลากความคิดครับ.. ฉะนั้น ตั้งมั่นทำแต่ความดี คิดดีทำดีเอาไว้ก่อน
"อย่ามองคนอื่นไม่เป็นมิตร ถ้าเราไม่เป็นมิตรกับเขาก่อน"
"วัดคนให้ดูการกระทำ เพราะการกระทำสื่อถึงความคิดครับ"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
| ความแตกต่างของการอวดฉลาดกับการแกล้งโง่ เกริ่นเรื่อง: หลายคนคงได้ยินถึงสองคำนี้ บางคนอาจจะสงสัยว่ามันมีความหมายว่าอะไร บางคนอาจจะคิดว่าเข้าใจแต่แท้จริงแล้วอาจจะเข้าใจผิดอยู่ก็ได้ 12 ก.พ. 54 , View: 1823 , Post : 5 |  |
ความแตกต่างของการอวดฉลาดกับการแกล้งโง่
หลายคนคงได้ยินถึงสองคำนี้ บางคนอาจจะสงสัยว่ามันมีความหมายว่าอะไร
บางคนอาจจะคิดว่าเข้าใจแต่แท้จริงแล้วอาจจะเข้าใจผิดอยู่ก็ได้
ดังนั้นเราจะขอวิเคราะห์ถึงความหมายของทั้งสองคำนี้
การอวดฉลาด
ไม่ได้หมายถึงการแสดงความรู้ให้คนอื่นเห็น
หากแต่เป็นการแข็งกร้าว กระทำสิ่งที่ขัดแย้งต่อผู้อื่นอย่างผิดที่ผิดเวลา
การแกล้งโง่
ไม่ได้หมายถึงการแสดงตัวว่าตนเองโง่ หรือไม่รู้เรื่องอะไรเลย
หากแต่เป็นการถ่อมตน ยอมในสิ่งที่คนอื่นทำไปก่อน
แต่ โง่จริง กับ ฉลาดแล้วแกล้งโง่ มันจะต่างที่จุดนี้
หากโง่จริง คนผู้นั้นจะทำตามคนอื่นโดยตลอดแบบไม่ได้คิดอะไร
ทว่าฉลาดแล้วแกล้งโง่ แม้จะทำตามแต่สุดท้ายก็ยังสามารถพาตัวเองไปที่ถูกที่ควรได้เสมอ
จะขอลองตัวอย่างง่าย ๆ ขึ้นมาให้ดู
เวลาคนอื่นพูด
คนอวดฉลาดจะแย้งขึ้นมาในทันที แม้ไม่มีประเด็นจะให้แย้งก็ยังจะแย้งแล้วแสดงความเห็นขึ้นมา
คนแกล้งโง่จะพูดเออออตามน้ำไปก่อน ไม่พยายามสวนกระแส และหากอีกฝ่ายพูดผิดคนแกล้งโง่จะยกแง่มุมที่ต่างขึ้นมาให้ดู โดยไม่ทำให้อีกฝ่ายคิดว่าตนเองนั้นพูดผิดเพียงแต่คิดว่าสิ่งที่คนแกล้งโง่น่าจะถูกกว่า
เวลาคนอื่นคิด
คนอวดฉลาดจะคิดคาดการณ์ล่วงหน้าว่าเขาทำนั่นทำนี่ แล้วพูดหรือแสดงท่าทีอวดรู้สิ่งที่อีกฝ่ายคิดขึ้นมาในทันที โดยไม่สนว่าจะถูกหรือผิด
คนแกล้งโง่จะคิดคาดการณ์ล่วงหน้าว่าเขาทำนั่นทำนี่ แต่จะปิดปากเงียบไม่แสดงว่ากำลังคิดว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ ทว่าหากอีกฝ่ายน่าจะคิดร้ายก็จะหาทางหนีเสมอโดยไม่ให้เจ็บช้ำน้ำใจกันสักฝ่าย
เวลาเราพูด
คนอวดฉลาด พูดในสิ่งที่ขัดแย้งทำให้อีกฝ่ายคิดว่าตัวเองผิด รวมกระทั่งการพูดหลอกด่า หรือพูดมีความหมายแฝง โดยประเด็นหลังนี้หากอีกฝ่ายรู้ตัวเขาจะคิดว่าเราคิดในแง่ร้ายได้
คนแกล้งโง่ พูดในสิ่งที่เกื้อหนุนไปอีกฝ่าย หากอีกฝ่ายผิดก็จะไม่พูดให้อีกฝ่ายคิดว่าตนเองผิดหากแต่เพียงไม่ถูกที่สุดเพียงเท่านั้น เวลาพูดจะหลีกเลี่ยงการหลอกด่าหรือมีความหมายแฝง รวมถึงใช้คำที่ไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดได้ง่าย ๆ
เวลาเราคิด
คนอวดฉลาด คิดไปก่อนว่าอีกฝ่ายฉลาดไม่เท่าเรา แล้วตัวเราฉลาดกว่า จะทำอะไรอีกฝ่ายก็ไม่รู้สิ่งที่เราคิดหรือเราสื่อ แต่เราเดาอีกฝ่ายออกทุกอย่าง
คนแกล้งโง่ คิดว่าอีกฝ่ายฉลาดกว่าเรา แล้วตัวเราโง่กว่า จะทำอะไรอีกฝ่ายก็รู้สิ่งที่เราคิดทั้งหมด ส่วนเรากลับเดาอีกฝ่ายไม่ออกเลยสักอย่าง
ดังนั้น ทั้งสองคำจึงไม่ได้หมายถึง IQ แต่อย่างไร หากหมายถึง EQ หรือความฉลาดทางสังคม
การรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่แสดงท่าทีที่แข็งกร้าวกับผู้อื่นทั้งต่อหน้าและลับหลัง หรือแม้แต่ในความคิด
ทว่า สิ่งนี้ใช้ได้กับวัฒนธรรมแบบตะวันออกเท่านั้น
หากเป็นชาวตะวันตกเขานิยมที่จะให้พูดตรง ๆ มากกว่าพูดอ้อม ๆ หรืออ่อนน้อมไม่เข้าท่า
ดังนั้นแม้จะรู้ความหมายของคำนี้แล้ว ก็ยังต้องนำไปประยุกต์ใช้ให้ถูกกับสังคมที่อยู่ด้วย
หลายคนคงได้ยินถึงสองคำนี้ บางคนอาจจะสงสัยว่ามันมีความหมายว่าอะไร
บางคนอาจจะคิดว่าเข้าใจแต่แท้จริงแล้วอาจจะเข้าใจผิดอยู่ก็ได้
ดังนั้นเราจะขอวิเคราะห์ถึงความหมายของทั้งสองคำนี้
การอวดฉลาด
ไม่ได้หมายถึงการแสดงความรู้ให้คนอื่นเห็น
หากแต่เป็นการแข็งกร้าว กระทำสิ่งที่ขัดแย้งต่อผู้อื่นอย่างผิดที่ผิดเวลา
การแกล้งโง่
ไม่ได้หมายถึงการแสดงตัวว่าตนเองโง่ หรือไม่รู้เรื่องอะไรเลย
หากแต่เป็นการถ่อมตน ยอมในสิ่งที่คนอื่นทำไปก่อน
แต่ โง่จริง กับ ฉลาดแล้วแกล้งโง่ มันจะต่างที่จุดนี้
หากโง่จริง คนผู้นั้นจะทำตามคนอื่นโดยตลอดแบบไม่ได้คิดอะไร
ทว่าฉลาดแล้วแกล้งโง่ แม้จะทำตามแต่สุดท้ายก็ยังสามารถพาตัวเองไปที่ถูกที่ควรได้เสมอ
จะขอลองตัวอย่างง่าย ๆ ขึ้นมาให้ดู
เวลาคนอื่นพูด
คนอวดฉลาดจะแย้งขึ้นมาในทันที แม้ไม่มีประเด็นจะให้แย้งก็ยังจะแย้งแล้วแสดงความเห็นขึ้นมา
คนแกล้งโง่จะพูดเออออตามน้ำไปก่อน ไม่พยายามสวนกระแส และหากอีกฝ่ายพูดผิดคนแกล้งโง่จะยกแง่มุมที่ต่างขึ้นมาให้ดู โดยไม่ทำให้อีกฝ่ายคิดว่าตนเองนั้นพูดผิดเพียงแต่คิดว่าสิ่งที่คนแกล้งโง่น่าจะถูกกว่า
เวลาคนอื่นคิด
คนอวดฉลาดจะคิดคาดการณ์ล่วงหน้าว่าเขาทำนั่นทำนี่ แล้วพูดหรือแสดงท่าทีอวดรู้สิ่งที่อีกฝ่ายคิดขึ้นมาในทันที โดยไม่สนว่าจะถูกหรือผิด
คนแกล้งโง่จะคิดคาดการณ์ล่วงหน้าว่าเขาทำนั่นทำนี่ แต่จะปิดปากเงียบไม่แสดงว่ากำลังคิดว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ ทว่าหากอีกฝ่ายน่าจะคิดร้ายก็จะหาทางหนีเสมอโดยไม่ให้เจ็บช้ำน้ำใจกันสักฝ่าย
เวลาเราพูด
คนอวดฉลาด พูดในสิ่งที่ขัดแย้งทำให้อีกฝ่ายคิดว่าตัวเองผิด รวมกระทั่งการพูดหลอกด่า หรือพูดมีความหมายแฝง โดยประเด็นหลังนี้หากอีกฝ่ายรู้ตัวเขาจะคิดว่าเราคิดในแง่ร้ายได้
คนแกล้งโง่ พูดในสิ่งที่เกื้อหนุนไปอีกฝ่าย หากอีกฝ่ายผิดก็จะไม่พูดให้อีกฝ่ายคิดว่าตนเองผิดหากแต่เพียงไม่ถูกที่สุดเพียงเท่านั้น เวลาพูดจะหลีกเลี่ยงการหลอกด่าหรือมีความหมายแฝง รวมถึงใช้คำที่ไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดได้ง่าย ๆ
เวลาเราคิด
คนอวดฉลาด คิดไปก่อนว่าอีกฝ่ายฉลาดไม่เท่าเรา แล้วตัวเราฉลาดกว่า จะทำอะไรอีกฝ่ายก็ไม่รู้สิ่งที่เราคิดหรือเราสื่อ แต่เราเดาอีกฝ่ายออกทุกอย่าง
คนแกล้งโง่ คิดว่าอีกฝ่ายฉลาดกว่าเรา แล้วตัวเราโง่กว่า จะทำอะไรอีกฝ่ายก็รู้สิ่งที่เราคิดทั้งหมด ส่วนเรากลับเดาอีกฝ่ายไม่ออกเลยสักอย่าง
ดังนั้น ทั้งสองคำจึงไม่ได้หมายถึง IQ แต่อย่างไร หากหมายถึง EQ หรือความฉลาดทางสังคม
การรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่แสดงท่าทีที่แข็งกร้าวกับผู้อื่นทั้งต่อหน้าและลับหลัง หรือแม้แต่ในความคิด
ทว่า สิ่งนี้ใช้ได้กับวัฒนธรรมแบบตะวันออกเท่านั้น
หากเป็นชาวตะวันตกเขานิยมที่จะให้พูดตรง ๆ มากกว่าพูดอ้อม ๆ หรืออ่อนน้อมไม่เข้าท่า
ดังนั้นแม้จะรู้ความหมายของคำนี้แล้ว ก็ยังต้องนำไปประยุกต์ใช้ให้ถูกกับสังคมที่อยู่ด้วย
